Strona główna › Patron

Patron


STANISŁAW MIKOŁAJCZYK (1901 - 1966)
PATRON ZESPOŁU SZKÓŁ EKONOMICZNYCH
I TECHNICZNYCH W PASŁĘKU

Nie traćcie wiary w lepszą przyszłość Polski


- te słowa Stanisława Mikołajczyka były i są mottem ludzi postępowych i odważnych . W czasach Polski Ludowej pisano i mówiono o Mikołajczyku źle, pozbawiono go obywatelstwa polskiego  a jego nazwisko próbowano wykreślić z historii Polski. Jednak działania władz nie przyniosły oczekiwanych rezultatów . Dzięki staraniom wielu przyjaciół i sympatyków Stanisława Mikołajczyka, pamięć o nim przetrwała te trudne czasy. W 1988 r. przywrócono Mikołajczykowi obywatelstwo polskie, powstało Towarzystwo Przyjaciół im. St. Mikołajczyka, ufundowano wiele pamiątkowych tablic, zorganizowano wiele konferencji i spotkań na których omawiano działalność i liczne zasługi Stanisława Mikołajczyka.

   W 1991 r., w 25 rocznicę śmierci St. Mikołajczyka, przybyło do Warszawy kilkaset delegacji z pocztami sztandarowymi, aby na Mszy Świętej w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela, przed grobem Nieznanego Żołnierza i w siedzibie NKW  PSL uczcić pamięć wielkiego przywódcy chłopów polskich.

    W 1995 r. z inicjatywy Klubu Parlamentarnego PSL, Sejm RP przyjął uchwałę o sprowadzeniu prochów Stanisława Mikołajczyka z USA do Polski. Rada Naczelna PSL uznała rok 1996 Rokiem Stanisława Mikołajczyka. Po trzydziestu latach od jego śmierci poprzedzonej tułaczym życiem na uchodźstwie  St. Mikołajczyk miał wrócić do wolnej Polki, aby spocząć na stałe w rodzinnej ziemi. Stało się inaczej. W rok później odsłonięto jego pomnik w Poznaniu.

   Urodzony 18 lipca 1901 r. w Holsterhausen w Westfalii, z miłością do ziemi Stanisław Mikołajczyk odziedziczył przywiązanie do polskości. W 1919 r. walczył w powstaniu wielkopolskim, a w 1920 r. jako ochotnik w wojnie z bolszewikami. Należał do młodzieńców rozbudzonych umysłowo, z wielką potrzebą aktywności, poszukujących. Śmierć ojca uniemożliwiła mu kontynuowanie nauki. Dalszą wiedzę musiał zdobywać drogą samokształcenia.

   Wkrótce po powrocie z wojny w 1920 r. Mikołajczyk zaangażował się w działalność polityczno-społeczną. Zorganizował swych rówieśników w koło młodzieży wiejskiej, działał w lokalnym kółku rolniczym, w 1922 r. wstąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego ,,Piast”.

   W 1927 r. przyczynił się do utworzenia Wielkopolskiego Związku Młodzieży Wiejskiej, organizacji samodzielnej; nie uległej wobec sanacji i rządzących; walczącej o wychowanie młodego pokolenia chłopskiego, świadomego swych praw oraz obowiązków społecznych i narodowo-państwowych. Związek w 1936 r. wszedł w skład ZMW RP (,,Wici”). Jako współtwórca WZMW , Mikołajczyk został jego wiceprezesem, w roku następnym objął prezesurę i pełnił ją do 1930 roku, kiedy stanęły przed nim zadania ogólnokrajowe. Młodzi ludowcy przyznali mu wówczas honorowo prezesurę Związku.

   W roku 1932 z ramienia Wielkopolskiego ZMW uczestniczył w Kongresie Słowiańskiego Związku Młodzieży Wiejskiej w Bratysławie, przewodniczył tam obradom Komisji Rolnej.

   W czasie kampanii  wrześniowej w 1939 r. St. Mikołajczyk służył w wojsku jako szeregowy. Po klęsce przekroczył granice Węgier, został tam internowany, lecz wkrótce przedostał się do Francji. Stanął na czele Komitetu Zagranicznego SL. W grudniu 1939 r. został wiceprzewodniczącym emigracyjnej Rady Narodowej, wobec jednak choroby przewodniczącego Ignacego Paderewskiego, kierował nią do 3 września 1941 roku. W styczniu 1940 wszedł w skład  Rządowego Komitetu dla Spraw Kraju . W latach 1940-1943 był wicepremierem Rządu RP na uchodźstwie .Mikołajczyk był jednym z najaktywniejszych polityków polskiej emigracji we Francji, a następnie w Londynie . Po tragicznej śmierci generała Władysława Sikorskiego 4 lipca 1943 roku wysunął się na czoło obozu londyńskiego. 14 lipca 1943 r. został premierem Rządu RP. Jego autorytet w kraju był niekwestionowany.

   W czerwcu 1945 roku, jako przywódca Stronnictwa Ludowego, Mikołajczyk uczestniczył w konferencji w Moskwie w sprawie utworzenia Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej. W wyniku zawartej wówczas ,,umowy moskiewskiej’’ w rządzie tym powierzono mu stanowisko wicepremiera oraz ministra rolnictwa i reform rolnych (funkcję tę pełnił od 28 czerwca 1945 r. do 8 lutego 1947 r.).

( Entuzjastyczne powitanie St. Mikołajczyka w Poznaniu )

   28 czerwca 1945 r. St. Mikołajczyk powrócił do kraju witany entuzjastycznie przez polskie społeczeństwo. Po śmierci Wincentego Witosa 31 października 1945 r. został prezesem Polskiego Stronnictwa Ludowego, w latach 1945-46 z ramienia PSL był posłem do Krajowej Rady Narodowej a w roku 1947 na Sejm Ustawodawczy. Jako prezes PSL podjął walkę polityczną z partią komunistyczna i jej obozem, otwarcie przeciwstawił się wprowadzonemu w Polsce sowieckiemu systemowi. PSL przechodząc do opozycji wobec rządu i PPS poniosło wszystkie wynikające z tego faktu konsekwencje, poniósł je także prezes stronnictwa – St. Mikołajczyk.  Wobec praktyk stalinizmu nawet największy polityk stawał się bezradny i bezbronny . Dlatego 20 października 1947 roku zagrożony aresztowaniem Mikołajczyk zmuszony został do nielegalnego opuszczenia kraju . Pozostałą część życia spędził na emigracji. Osiedlił się w USA, prowadził aktywną działalność polityczną wśród polskich emigrantów.

  Nie dane mu było być świadkiem odzyskania wolności przez Polskę. Zmarł 13 grudnia 1966 roku w Waszyngtonie i tam został pochowany. St. Mikołajczyk jako polityk i mąż stanu wszedł na stałe do polskiego panteonu. Wywodził się ze wsi i ruchu ludowego, ale stał się przywódcą całej Polski. Będąc głęboko związanym ze swym regionem, świadom interesów wsi i rolników, potrafił patrzeć na sprawy kraju z perspektywy nadrzędnej, ogólnonarodowej Mikołajczyka zawsze charakteryzowała trwałość poglądów i zasad  oraz trzeźwość w ocenie faktów.

   Wiele szkół w ostatnim dziesięcioleciu przyjęło za swojego patrona Stanisława Mikołajczyka, jedną z pierwszych była nasza szkoła. 7 października 1995 roku Zespół Szkół Rolniczych  (poprzednia  nazwa naszej szkoły ) w Pasłęku obchodził rocznicę swego dwudziestolecia. W tym też dniu szkoła otrzymała sztandar i imię Stanisława Mikołajczyka.

Należy zaznaczyć, że była to pierwsza w Polsce szkoła rolnicza, która wybrała na patrona tę wybitną postać ruchu ludowego najnowszej historii. Z tej okazji odbyła się wielka uroczystość, przybyło wiele znanych i poważanych osobistości, np. Prezes Towarzystwa im. Stanisława Mikołajczyka p. Stanisław Karalus, przedstawiciele władz miasta i województwa oraz zaproszeni parlamentarzyści.

/opr. Małgorzata Purzycka/

 



‹ cofnij drukuj do góry